Από την αναχώρηση από το ξενοδοχείο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα και όσα έγιναν μετά το τέλος του ματς, κάθε φωτογραφία είναι μια ανάμνηση και ένα συναίσθημα.
Τα χαμογελαστά πρόσωπα στο ξενοδοχείο που φιλοξένησε τα όνειρα του Αθηναϊκού Qualco. Η άφιξη στο γήπεδο και οι «παραγγελιές» στις παίκτριες της ομάδας μας. Η ρουτίνα. Τα γούρια. Η αυτοσυγκέντρωση. Οι δικές τους τελετουργίες. Τα χαμόγελα. Η αγκαλιά. Η αφοσίωση. Η συγκέντρωση. Η πίστη. Η μάχη. Το τρόπαιο. Η αυταπάρνηση. Η καθοδήγηση. Τα κενά βλέμματα. Τα δάκρυα. Το χειροκρότημα. Η αναγνώριση. Με την αρωγή του φωτογραφικού πρακτορείου Intime και μέσα από τον φακό της Ισμήνης Βλασσοπούλου, η οποία ακολούθησε την αποστολή του Αθηναϊκού Qualco στο Μερσίν, ένα άλμπουμ γεμάτο από τον τελικό της 9ης Απριλίου.
Γιατί όλα είναι στιγμές, γιατί όλα είναι αναμνήσεις. Γιατί όλα είναι αυτοί οι άνθρωποι. Και τους δικούς σου ανθρώπους τους αγαπάς λίγο περισσότερο όταν το έχουν ανάγκη.
