Ήταν θέμα χρόνου. Η κλεψύδρα είχε γυρίσει από το καλοκαίρι του 2024 και ο δρόμος προς την επιτυχία είναι πάντα στρωμένος με μικρές αποτυχίες. Ο Αθηναϊκός Qualco δεν κατάφερε στην πρώτη σεζόν της επιστροφής του σε πρωταγωνιστικό ρόλο να πανηγυρίσει κάποιον τίτλο, ωστόσο όλοι γνώριζαν ότι η αντίστροφη μέτρηση αργά ή γρήγορα θα λάμβανε τέλος.
Στις 29 Μαρτίου του 2026 ήχησαν οι καμπάνες. Στην Ελευθερούπολη της Καβάλας, η ομάδα μας στέφθηκε κυπελλούχος Ελλάδας για τέταρτη φορά στην ιστορία της, κερδίζοντας στον τελικό με 94-56 τον Πρωτέα Βούλας κι αφού δύο μέρες νωρίτερα είχε αποκλείσει τον Παναθλητικό στον ημιτελικό, και στις 7 Ιανουαρίου τον Ολυμπιακό στα προημιτελικά της διοργάνωσης. Περίπου 20 ημέρες αργότερα, η ιστορία που θέλει τον Αθηναϊκό να κατακτά τους τίτλους δυο-δυο, επαναλήφθηκε. Η ομάδα μας έφτασε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, σφραγίζοντας την εκπληκτική χρονιά με ένα ακόμα νταμπλ, το τέταρτο στην ιστορία της.
H ευδαιμονία και η ακμή πιστοποιήθηκε με την πορεία του Αθηναϊκού Qualco στο EuroCup, όπου έφτασε μια ανάσα από την κατάκτηση του δεύτερου τροπαίου του. Ηττήθηκε στον πρώτο τελικό 85-80 στην Γλυφάδα και η νίκη 77-75 στην Τουρκία δεν αρκούσε για να του δώσει το δεύτερο τρόπαιο στην ιστορία του.
Το ποτάμι, όμως, δε γυρίζει πίσω… Και η ροή του προς τη θάλασσα των τίτλων και των επιτυχιών θα παρασύρει αργά ή γρήγορα όποιον αντίπαλο βρεθεί μπροστά του.
